728 x 90

انقلاب و مطالبه‌گری

شورای سردبیری: دو روز پیش یکی از اعاظم تفکر و عمل سیاسی در ایران جمله زیر را به عنوان تیتر به روزنامه‌ای تقدیم کرد: “جوانان دنبال انقلاب نیستند، مطالبه‌گرند.” بدون مقدمه باید به سراغ ارزیابی این قضاوت رفت.

مطابق آخرین آمارگیری کشور جمله فوق توصیف‌کننده حدود ۲۵ میلیون ایرانی بین ۲۰ تا ‌۳۵ سال است. شجاعت بسیاری می‌خواهد خواست و گرایش سیاسی ۲۵ میلیون نفر را با یک جمله توصیف کردن. این خاصیت یک قضاوت کتره‌ای است

از آنجا که موضوع گفتگوی یادشده اعتراض‌های اوایل دی ماه است، حداقل استدلالی که در رد این حکم کلی می‌توان داد وجود دو گروه حاضر و غایب در این اعتراض‌هاست. گروهی بر کناره ایستاده بود و امتناع می‌کرد، و گروهی نیز رفتار و حرف براندازی داشت. گروه اول مصداق جمله فوق‌الذکر است: به هیجان نیامد، هدف مشخصی در میانه نمیدید و عاقلانه کنار ایستاد تا به وقت و طریق مناسب مطالبه‌گری کند. گروه دوم اما، در انقلاب بود.

یکی از علل صدور جملاتی کلی مثل مورد فوق، تصور مغشوش ما از انقلاب، طغیان، شورش، رفتار خشن، مطالبه‌گری، اوباشگری، تندروی، اغتشاش، نافرمانی و…. است. فکر می‌کنیم انقلاب یک طرح اندیشیده مهندسی و مرحله‌بندی شده است و طبق نقشه خاصی پیش می‌رود. برای آنها که در خیابان فریاد می‌کشند و حمله و ضدحمله می‌کنند و کشته می‌شوند، چنین نیست. نه انقلاب فرانسه، نه اکتبر و نه اسلامی چنین نبودند. معروف است که وقوع انقلاب‌ها از سوی حکومت‌های مستبد به مردم تحمیل می‌شود. وقتی در جایی جوانان مطالبه‌گر یک حق، مثلا حق محترم شمرده شدن رای به اعتراض بروند اما آنها را بتارانند، بزنند، دستگیر و زندانی کنند، نوکر اجنبی بخوانند و به گلوله ببندند، در صورت ناکامی سرکوب، مطالبه‌گری به انقلابی رفتار کردن منتهی می‌شود.

به این ترتیب کشیدن خط و اعلام اینکه جوانان ما مطالبه‌گرند نه انقلابی، یا حتی بخشی از آنها مطالبه‌گرند و بخشی خواهان انقلاب، نادرست است. جوانان شورشی دی ماه که اکنون برخی اصلاح‌طلبان رسمی به چندین زبان از آنها تبری می‌جویند، همان‌هایی هستند که شش ماه پیش از آن به توصیه آقای خاتمی به روحانی و آن فهرست مورد تاکید «تکرار» قرار گرفته رای داده بودند. حتی اگر شش ماه دیگر انتخاباتی باشد ممکن است دوباره صف بکشند و به نفع مطالبه‌گری اصلاح‌طلبانه رای دهند. در واقع مرز مشخصی که مطالبه‌گر را از شورشی و انقلابی جدا کند وجود ندارد و بسته به موقعیت، ممکن است مطالبه‌گران سنگ بردارند و یا آنها که رفتار انقلابی دارند سنگ از دست بیندازند و به چای پاره کردن پوستر و تصویر، پلاکارد و پوستر بالای سر ببرند.

اصلاح‌طلبان استخوان‌دار به جای صدور این جملات قصار و بی‌معنی، بهتر است موقعیت حکومت را برایش به خوبی و صراحت بازنمود و تشریح کنند و از آن بخواهند با درک موقعیت پرخطری که بقای آن را به وقوع دور تازه و محتملی از شورش‌های کور شهری وابسته کرده است، رفتار خود را اصلاح کند. شاید….

  • لینک کوتاه:

مطالب اخیر

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با ستاره (*) مشخص شده‌اند.

Cancel reply