تلاش مشترک برای آرامش بیشتر

گلبرگ برزین/ جامعه نو: امروزه ما در جامعه‌ای خشمگین زندگی می‌کنیم که اعضای آن هر کدام به دلیلی ناراضی یا ناامید از وضعیت خود هستند. این حس نامطلوب که به آسانی از هر فرد به دیگری انتقال می‌یابد، چه در برخوردی خشمناک، چه در طی ابراز نارضایتی‌ها میان‌شان، روح جامعه را تیره و تیره‌تر می‌سازد.

در اینکه فرد فرد ما در مشکلات کوچک و بزرگ غوطه می‌خوریم شکی نیست. ولی ما برای حل مشکلات چه می‌کنیم؟ «ما» یعنی تمامی شهروندان این کشور، ما ملت و ما دولت. «ما» همصدا دیگران را مقصر قلمداد می‌کنیم. ملت همه مشکلاتش را از چشم دولت می‌بیند و دولت عامل مسائل موجود را خواسته‌های نابجای ملت و دخالت‌های بیجای دیگر کشورها معرفی می‌کند.

آنچه از یاد می‌رود مسئولیت فردی است، حس مسئولیت نسبت به دیگری است. غالب ما تنها و تنها به منافع خود فکر می‌کنیم و فراموش می‌کنیم که اتفاقا مراعات کردن منافع جمع ضامن منافع فردی و شخصی ماست.

اگر هر کدام از ما بی‌رحمانه آب را هدر ندهیم، محیط اطرافمان را با زباله کثیف نکنیم، از توهین به دیگری بپرهیزیم، کارمان را به موقع انجام دهیم، در انجام کارمان کیفیت را هدف قرار دهیم و نه کاستن از کیفیت برای رسیدن به سود بیشتر، در حین کار هدفمان خدمت باشد نه شهرت، نه ثروت … و و و، نه تنها دیگران بلکه خود ما در آرامش بیشتری خواهیم بود.

در فرهنگ ما احترام به دیگری از دیرباز جای بزرگی داشته است. گرچه امروز ته‌مانده آن غالبا در تعارف‌های ریز و درشت عرض اندام می‌کند، ولی به گمان نگارنده احترام به دیگری یعنی پذیرفتن مسئولیت فردی. وقتی مسئولیت‌پذیری من گره کوچکی از کار دیگری بگشاید، مسئولیت‌پذیری آن دیگری گره کوچکی از کار من خواهد گشود. و هر چه گره‌های فردی کوچک‌مان کمتر باشد، فرصت بیشتر برای باز کردن گره‌های بزرگ ملی خواهیم داشت.

  • لینک کوتاه:

مطالب اخیر

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با ستاره (*) مشخص شده‌اند.

Cancel reply